واقعة تأسف‌بار «تئاتر ايران‌زمين» در اهواز، مسألة عملكرد وزارت ارشاد را مجدداً به يك بحث روز بدل ساخت. صاحب اين قلم در گذشته و به مناسبت‌هاي مختلف دربارة عملكرد و سمت و سوي حركت وزارت ارشاد در 8،7 سال گذشته سخن گفته است. جان كلام در خصوص عملكرد برخي مسئولان اين وزارتخانه اين است كه بينش حاكم بر بعضي مسئولان كه به صورت يك جريان مسلط فكري در اين وزارتخانه درآمده، منشأ رفتارها و جهت‌گيري‌هايي است كه امروز انتقاد دلسوزان اصول‌گرا در كشور قرار گرفته است.

روز هشتم دي‌ماه، مصادف است با نود و هشتمين سالگرد تدوين نخستين «قانون اساسي مشروطه» در دوران سلطنت مظفر‌الدين‌شاه قاجار تحت عنوان «نظام‌نامه سياسي». اين سند نظام‌نامه سياسي كه در 51 ماده تدوين گرديده بود، به اعتباري نخستين مدوّن قانون اساسي ايران نيز بود و روشن‌فكران سكولار و شبه‌مدرنيسم با هياهوي بسيار تدوين آن را نسخه علاج تمامي مشكلات و معضلات ايران معرفي مي‌كردند.

سالهای پایانی سلطنت رضاشاه شاهد گسترش و تعمیق فعالیتهای تخریبی و ضداسلامی بود. در این دوران فضای ضداسلامی حاکم به ویژه فردی چون «احمد کسروری» را برای مبارزه آشکار با میراث معرفت قدسی اسلام و به ویژه تشیع جری ساخته بود. پس از فرار دیکتاتور و اشغال کشور نیز اوضاع آشفته و به هم ریخته سیاسی ـ اجتماعی، زمینه را برای بهرهبرداری جریانات انحرافی و استعماری همچنان مهیا نگاه داشته بود. 

دوم بهمن امسال هفتادويكمين سالروز مرگ «ابوالقاسم عارف قزويني» بود. عارف قزويني را «شاعر مشروطه» ناميده‌اند و به ويژه در دو، سه سال اخير برخي روشن‌فكران به طرق مختلف و به مناسبت‌هاي متفاوت سعي در طرح او و به ويژه تجليلش داشته‌اند. البته بزرگداشت يك شاعر يا اهل قلم في حد نفسه كار بدي نيست. اما در هر بزرگداشتي لازم است كه تحليلي از جايگاه و مقام و نقش يك شاعر يا نويسنده نيز نمود. در ميان روشنفكران ما ثبت‌سازي از پيشگامان ادبيات شبه‌مدرنيستي ايران بي‌آن كه تحليلي از عملكرد و نقش تاريخي ـ فرهنگي شاعر يا نويسنده ارائه دهند، متأسفانه مرسوم است و تقريباً همه‌ي اين ثبت‌سازي‌ها نيز اغراض سياسي‌اي را دنبال مي‌كنند.

نزدیک به یکصد و پنجاه سال پیش یک هیئت از روشنفکران ایرانی که به زودی به عضویت لژهای فراماسونری نیز درآمدند، در شهر پاریس متن موافقتنامهای را امضا کردند که به جدایی هرات و دیگر تصرفات ایران در افغانستان انجامید.

فلسفه چیست؟ فلسفه را علم به ماهیت اعيان و اشیاء تعریف کردهاند. فلسفه، نحوی پرسش از موجود است. فلسفه، صورتی از تفکر است و با فلسفه و در فلسفه تفکر عینیت مییابد. برخلاف آنچه که گمان عمومی است، فلسفه صرف مباحث انتزاعی و بریده از واقعیت نیست. فلسفه به عنوان نحوی از تفکر، خواه ناخواه در بناکردن تمدن و عینیت و تجسد بخشیدن به آن نقش دارد.