نگاهی به زندگی و اندیشه سورن كی‌یركه گور 

در نظر كی‌یركه‌گور مرد دین دار یك راست با خدایی شخص وار {در واقع مقصود كی‌یركه‌گور تأكید بر رابطه‌ی زنده و انضمامی با خداوند می‌باشد كه در مقابل یك رابطه‌ی انتزاعی قرار می‌گیرد} در ارتباط است، خدایی كه اراده و دستورات و خواست‌هایش با سنجه‌های عقل بشری {عقل جزئی منقطع از وحی} قابل سنجیدن نیست. كی‌یركه‌گور، ایمان را جهش كردن می‌داند و از ”جهش ایمانی” نام می‌برد. در نظر او ایمان، خطر كردن است و سرسپردن به یك بی‌یقینی عینی. در نظر او ایمان همواره یك ماجرا و یك جهش است. در نظر كی‌یركه‌گور مرحله‌ی دین‌داری یا زندگی دینی ورای مرتبه و ادراك عقلانی است. رسیدن به مرحله‌ای دین‌داری نتیجه‌ی سلوك و گزینش وجودی است و نه حاصل یك سلسله ادراكات حصولی. در نظر كی‌یركه‌گور ایمان به معنای نسبت حضوری و انصمامی با خداوند است و ارتباطی به پذیرش گزاره‌های دینی ندارد.