دوره هفتم: عصر فراصنعتی، شدت گیری بحران محیط زیست، تداوم اعتراض پست مدرن، گسترش رویكرد معنوی از حدود دهه هشتاد میلادی چند تحول بارز در فضای فرهنگی و سیاسی غرب مدرن پدید آمده است. این تحولات را می‌توان اینگونه برشمرد: 
اولاً، رژیم‌های سوسیالیستی بوروكراتیك كه میراث لنین و استالین {بیشتر دومی} بودند در بن‌بست عمیق و سپس فروپاشی كامل قرار گرفتند. نقطه اوج این وضعیت، فروپاشی «اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی» در سال 1991 میلادی بود. فشارهای رقیب لیبرالیست و توطئه‌های پیچیده محافل فراماسونری و سیا، در این فروپاشی نقش مهمی بازی كردند. 

دوره ششم: اعتراض پست‌مدرن، وقوع جنگ‌های جهانی، ظهور دولت‌های سوسیالیستی و فاشیستی در غرب، جنبش‌های ملل تحت ستم علیه امپریالیزم غرب 1980 - 1900قرن بیستم به راستی قرنی پر از تحولات و فراز و نشیب و در سیر بسط مدرنیته بود. در این قرن، به ویژه گسترش رویكرد پست مدرن از اهمیت بسیاری برخوردار است. از نیمه دوم قرن بیستم و به ویژه در دهه‌های هفتاد و هشتاد و نود این قرن، تردیدهای عمیقی نسبت به ماهیت مدرنیته و حقیقت شعارها و آرمان‌ها و نیز دستاوردها و سمت و سوی حركت و مبانی نظری آن توسط متفكران غربی‌ای كه از جهات مختلف منتقد عقل‌گرایی عصر روشنگری بودند پدید آمد. 

دوره چهارم: رمانتیسم مدرن و گسترش آراء سوسیالیستی و تدوین علوم انسانی 1850 - 1800قرن نوزدهم در حالی آغاز شد كه توپخانه ارتش ناپلئون جهت گسترش و پیشبرد اهداف سرمایه‌داران فرانسوی، اروپا را در كام جنگ و خون و آتش فرو برده و بنیان نظام‌های سیاسی فئودالی را در نقاطی مثل «پروس»، اسپانیا، ایتالیا و اتریش سست و متزلزل ساخته بود. جنگ‌های ناپلئونی و طمع ورزی سرمایه‌داران در سودجویی و بی‌رحمی روزگار و خشكی كلاسیسیسم عصر روشنگری وبی‌اعتنایی آن به عواطف و احساسات، موجب عكس‌العملی گردید كه رمانتیسم در اندیشه و ادبیات و هنر نامیده شد. 

دوره دوم: بسط رفرماسیون و ظهور فلسفه جدید 1650 - 1546 در دوره اول در آراء كسانی مثل «فیچینو»، «میراندولا» و تا حدودی «كوزایی» جنبه‌هایی از تفكر اومانیستی در وجه فلسفی ظاهر گردید. اما آن را نمی‌توان یك ظهور تمام عیار فلسفی دانست، بلكه می‌توان گفت رگه‌هایی از چشم انداز تفكر مدرن در این آراء وجود داشته است. 

عهد مدرن كه تقریباً از اواخر قرن چهاردهم میلادی آغاز شده است در تاریخ حیات خود و به عبارت بهتر در تاریخ بسط و تطور خود ادواری را طی كرده است. من اعتقاد دارم كه روزگار زوال و مرگ مدرنیته و انحطاط آن بیش از یك قرن است كه آغاز شده است و این انحطاط‏، دیر یا زود موجب انقراض قطعی و نهایی غرب مدرن خواهد شد. مدرنیته در تاریخ بسط و تطور خود‏، چند مرحله را پشت سر گذاشته است. این مراحل یا دوره‌های فرعی را می‌توان این گونه فهرست كرد: 
دوره اول: آغاز مدرنیته یا دوران رنسانس - زمان تقریبی آن از نیمه قرن 14 تا نیمه قرن 16 میلادی 
دوره دوم: ...